تو کیستی که من اینگونه بی تو بی تابم ؟شب از هجوم خیالت ، نمی برد خوابمتو چیستی که من از موج هر تبسم توبسان قایق سرگشته ، روی گردابم!تو در کدام سحر ، بر کدام اسب سپید؟تو را کدام خدا ؟تو از کدام جهان ؟تو در کدام کرانه ، تو از کدام صدف ؟تو در کدام چمن ، همره کدام نسیم ؟تو از کدام سبو ؟من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه !چه کرد با دل من آن نگاه شیرین ، آه !مدام پیش نگاهی ، مدام پیش نگاه !کدام نشئه دویده ست از تو در تن من ؟که ذره های وجودم تو را که می بینندبه رقص می آیند !سرود می خوانند!چه آرزوی محالی ست زیستن با تومرا همین بگذارند یک سخن با تو

از لحظهای که در یکی از اتاقهای بیمارستان بستری شده بودم، زن و شوهری در تخت روبروی من مناقشه بیپایانی را ادامه میدادند. زن میخواست از بیمارستان مرخص شود و شوهرش میخواست او همان جا بماند. از حرفهای پرستارها متوجه شدم که زن یک تومور دارد و حالش بسیار وخیم است. در بین مناقشه این دو نفر کم کم با وضیعت زندگی آنها آشنا شدم. یک خانواده روستائی ساده بودند با دو بچه. دختری که سال گذشته وارد دانشگاه شده و یک پسر که در دبیرستان درس میخواند و تمام ثروتشان یک مزرعه کوچک، شش گوسفند و یک گاو است. در راهروی بیمارستان یک تلفن همگانی بود و هر شب مرد از

شب عشق است و هرکس دست یار خویش میبوسد،غریبم،بی کسم،من دست غم،غم دست من میبوسد..... ولنتاینتون مباااااارک

صدام کن اگه یه روزی چشمات پر از اشک شد و دنبال یه شونه گشتی که گریه کنی صدام کن بهت قول نمی دم که ساکتت کنم منم پا به پات گریه می کنم صدام کن اگه دنبال مجسمه سکوت می گشی تا سرش داد بزنی صدام کن قول میدم ساکت بمونم صدام کن اگه دنبال یه همدرد گشتی تا باهات همراهی کنه صدام کن من همیشه همراه تو ام صدام کن اگه ……….. نه دیگه دنبال بهونه نگرد که صدام کنی فقط صدام کن صدام کن

هستم.....مثل قبل....هنوز ترمیم نشدم.........فقط هستممممممممممممم

....من هستم پر از رویا پر از آرزوهای کوچیک پر از احساس..میگذره

.من هستم یکم بی ثبات..فوران احساس..یکم شکننده............میگذره..

..الان کامل....پر از عقل...هوشیار ب همه چی...پر از تجربه....ی احساس خاموش

من کاملم و دهن هر بچه زرنگی ک طرفم بیادو آسفالت میکنم...من همون زغالم ک حرارت بالا دیده و ب الماس تبدیل شده

برنده ام از من بترس......